Mariposalinda

naprawdę, wiedziałam, że tak będzie! teraz wydaje mi się, że jednak chcę do niego wrócić. wciąż o nim myślę!

to głupie. całkowicie głupie…

nie wiem, czy go kiedyś kochałam. wydaje mi się, że nigdy, ale może jednak to nieprawda. może go kochałam, tylko tyle razy mnie rozczarował i zawiódł, a potem poczułam się osaczona, że tego nie wytrzymałam. a teraz uczucie powraca?

albo po prostu, co jest w moim przypadku najbardziej prawdopodobne, nie mogę już wytrzymać tej samotności i teraz, kiedy odnowił się kontakt, lgnę do niego, bo w zasadzie nie mam innego “obiektu”. to nie fair i okropne. i destrukcyjne.

nie lubię siebie, nie lubię swojego charakteru. nie lubię…

niech to szlag trafi

nic nie rozumie, nic zupełnie

nadchodzi koniec chyba, tak myślę

Chciałabym tylko trafić na tego właściwego i z nim wreszcie być! Nie obchodzą mnie studia, praca, Argentyna, podróże… Mogłabym to wszystko oddać.

Może tylko taniec i śpiewanie sobie zostawię…

Bardzo ciężko jest dziś wszystko pogodzić…

Nie lubię siebie… A raczej swojej postawy. Wciąż obiecuję sobie, że się poprawię, ale właściwie niewiele mi z tego wychodzi.

Modlę się, ale często bez refleksji i przekonania. Uczestniczę w spotkaniach DA, ale czasem bardziej w celach towarzyskich. Mówię o wierze, ale swoją postawą nie potwierdzam swoich słów.

Ciężko mi z tym trochę, ale najgorsze jest to, że zdaję sobie z tego wszystkiego sprawę, tylko jestem zbyt leniwa, żeby coś zmienić. No i użalam się nad sobą, a Jemu się to na pewno nie podoba…

Cholera! Nie godzę się na życie w takim świecie! Co to ma być w ogóle?? Czy naprawdę wszystko dziś kręci się wokół seksu? I czy on jest na serio aż tak ważny?

Przyjaciółka musiała się rozstać z chłopakiem, bo mieli inne spojrzenie na sprawy seksu. Wszystko inne im w sobie pasowało, mimo, że bardzo się od siebie różnią.

Nie sądziłam, że tak to wszytko wygląda. Wiem, że wiele par sypia ze sobą przed ślubem, a właściwie to większość. Ale to chyba nie musi być regułą… Trochę mam mętlik w głowie. Wychodzi na to, że faceta można szukać tylko w duszpasterstwie, bo z kim innym się nie dogadam. Cierpienie za wiarę, czy jak?

Ale mimo wszystko wciąż mam (głupią?) nadzieję…